وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

مقایسه ناآرامی های لیبی با موارد دیگر در منطقه

مقایسه ناآرامی های لیبی با موارد دیگر در منطقه
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

همین چند روز پیش بود که معمر قذافی، رهبر لیبی با اطمینان و اعتماد به نفس بالا، همراه با طرفداران خود به خیابانهای پایتخت آمد، تا اعتراضات خیابانی شرق این کشور را بی اهمیت جلوه دهد. اما امروز دامنه اعتراضات به طرابلس رسیده و رژیم قذافی بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید قرارگرفته است. کار به جایی رسیده که ژنرال کهنه کاررا وادار کرده تا پسرش را به میدان بفرستد تا شاید او بتواند بقای رژیم را تضمین کند.

تحولات اخیر در کشورهای همسایه لیبی، بی شک در بیداری شهروندان این کشور موثر بوده است. فضای سرکوب و خفقان، فساد گسترده و برگزاری انتخابات نمایشی تاکنون نقطه مشترک رژیم های منطقه بوده است اما آیا مسیرآنها هم مشترک است؟

تام پورتاوس، سخنگوی دیده بان حقوق بشر اینگونه فکر نمی کند. او می گوید:“در تونس و مصر و این روزها در بحرین، مسئولان این کشورها پس از ناآرامی های اولیه، به فکر گفتگو و مذاکره با مخالفان افتادند و شروع کردند به وعده و وعید دادن و اینکه تقاضاهای معترضان را در نظر خواهند گرفت. اما چیزی که در لیبی شاهدش هستیم، کاملا متفاوت است. دولت نه تنها نشانه هایی مبنی بر تمایل به مصالحه با مخالفان از خود نشان نداده، بلکه به خشونت بسیار زیادی متوسل شده است.”

آنچه بدیهی است اینکه شمار کشته شدگان ناآرامی های لیبی تاکنون، قابل مقایسه با کشورهای منطقه نیست. گزارشها حکایت از کشته شدن حداقل 233 نفر در این کشور دارند.

یکی از تفاوت های اساسی لیبی با کشور های منطقه ساختار نظامیان و اطرافیان معمر قذافی است. این افراد که به نوعی فدائیان او بشمار می روند، هیچ استقلالی از خود ندارند و آگاهند که با سقوط رهبرشان، زندگی آنها هم مورد تهدید جدی قرار خواهد گرفت . از این روست که آنها، هیچ ابایی از براه انداختن جوی خون ندارند.

از سوی دیگر لیبی کشوری نفت خیز است و نزدیک 90 درصد درآمد این کشور از محل فروش نفت تامین می شود. مدیریت منابع نفتی این کشوربرعهده دولت و برخی از قبایل مهم این کشور است؛ این یعنی یک دولت مستقل از مردم که حیاتش بستگی چندانی به اراده مردم ندارد. البته با کشت و کشتار وسیع مردم طی روزهای اخیر، ژنرال قذافی دیگر مثل سابق نمی تواند روی وعده های سران قبایل حساب باز کند و از همین حالا شایعاتی در مورد امکان تجدید نظر روسای قبایل در حمایت از دیکتاتور به گوش می رسد.

نکته دیگری که امکان هر گونه تحول سیاسی در لیبی را با اکثر کشورهای منطقه متفاوت می کند، این است که سیاست به انزوا کشاندن لیبی که از مدتهای پیش توسط کشورهای غربی در دستور کار قرار داشته، درست نقطه مقابل سیاست های این کشورها در مورد دولت های حسنی مبارک و بن علی است که اخیرا در جریان اعتراضات مردمی در این کشورها، ساقط شده اند.

و دست آخر اینکه هر چند مردم لیبی طی روزهای اخیر نشان داده اند که برای به ثمر نشستن تغییرات اساسی در کشورشان آمادگی دارند حتی از جان خود بگذرند، اما باید صبر کرد و دید مقاومت آنها تا کجا قادر است ادامه پیدا کند.