خبر فوری

بشار اسد و آینده قدرت در سوریه

بشار اسد و آینده قدرت در سوریه
اندازه متن Aa Aa

شهروندان سوری انتظارات زیادی از بشار اسد دارند. اما او پس از یازده سال حکومت به رغم دادن وعده های زیاد، نتوانسته آنها برآورده سازد.
 
علاوه براین رییس جمهوری سوریه با وجود برخورداری از اعتباری جهانی، دست به کشتار مردمش هم زد. 
  
با مرگ حافظ اسد در سال 2000 میلادی، پسرش بشار اسد وارد میدان شد تا پیام آور اصلاحات و آزادی باشد که البته نتیجه ای متفاوت به دنبال داشت. 
 
در واقع اسد جوان دارای تحصیلات چشم پزشکی برای حکومت داری تربیت نشده بود. او در ابتدای کار، در چهره اصلاح طلبی ظاهر شد که برای تغییر آمده بود. اما چنین چیزی ممکن نشد چرا که دولتی که در راس آن قرار گرفت بسیار قوی تر از خود او بود.
  
حافظ اسد، در سال 1970 به قدرت رسید، در جریان یک کودتا در داخل حزب بعث که از هفت سال پیش از آن، بر سر کار بود. نه تنها بهبودی در نظام سیاسی وقت حاصل نگردید بلکه او با هدف کنترل بیشتر، سرکوبها را افزایش داد.
 
هر بخش جامعه سوریه تحت نظر دستگاه پلیسی و اطلاعاتی اداره می شود. کیش شخصیت را به نحو بارزی می توان در سراسر جامعه دید. طی سی سال سرکوب، به ندرت در اعتراض به حاکمان صدایی برآمد. این وضعیت تا فرارسیدن بهار عرب ادامه داشت.
 
با زبانه کشیدن آتش اعتراضات در سوریه، اسد در ابتدا برآن بود تا اصلاحاتی را انجام دهد و حتی وضعیت فوق العاده که از سال 1963 حاکم بوده را پایان دهد.
 
اما آیا واقعا قصد او اصلاحات بود؟ آیا او در این نظام نقشی نمایشی داشت که از سوی پدرش به او محول شده بود؟
 
نظام سیاسی سوریه در انحصار اقلیت علوی  قرار دارد که عمدتا از خانواده ای تشکیل یافته که منابع اقتصادی و سیاسی در اختیار دارند. نظام سیاسی خانوادگی- قبیله ای که در کنترل چهار مرد قدرتمند است.
 
ماهر، برادر بشار اسد، ارتش و شبه نظامیان حزب بعث را در دست دارد.
آصف شوکت، برادر همسر بشار اسد و رییس دستگاه اطلاعات و امنیت، و برادران مخلوف پسرعموهای بشار اسد، هم هریک سهم قابل توجهی از قدرت سیاسی و اقتصادی را در اختیار دارند.
 
آیا بشار اسد در صحنه سیاسی سوریه به مانند یک عروسک خیمه شب بازی است؟
 
آنچه آشکار است اینکه، نه اقلیت علوی که برمنابع اقتصادی و سیاسی  خیمه زده، نه اقلیت مسیحی و نه طبقه مرفه سنی بهره مند از سیاست درهای باز، هیچ یک تمایلی ندارند که نظام کنونی سقوط کند و نظامی جدید با اکثریت سنی بر سرکار آید.
 
در صحنه بین المللی هم سوریه در مقایسه با تونس، لیبی و حتی مصر، وزنه سنگین تری محسوب می شود.
 
روابط این کشور با ایران، با حماس و حزب الله به آن جایگاهی ویژه بخشیده است.
بطوری که حتی اسرائیل هم مایل نیست این دشمن نسبتا بی خطر را از دست دهد. چرا که به خوبی از عهده کنترل مرزهای نفوذناپذیرش برآمده است.

وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.