وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

گذرگاه مرزی دهیبا، نقطه امید پناهجویان لیبی

گذرگاه مرزی دهیبا، نقطه امید پناهجویان لیبی
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

گذرگاه مرزی دهیبا در جنوب غربی تونس، یکی از دو گذرگاه و محل فرار آنهایی است که می خواهند از لیبی بگریزند.

روزانه بین هشتصد تا یک هزار لیبیایی از این گذرگاه عبور و مرور می کنند.

بنا به گفته های مقامات تونس، بین ماه های آوریل تا ژوئن، بیش از شصت هزار پناهجوی لیبیایی از گذرگاه دهیبا عبور کرده اند.

خبرنگار اعزامی یورونیوز به منطقه با برخی از پناهجویان گفتگو کرده است.

در میان پناهجویان، خانواده ابراهیم عیسی، از نالوت گریخته و در صد کیلومتری این گذرگاه پناه گرفته اند.

ابراهیم عیسی از دلیل فرار خود و خانواده اش از لیبی می گوید: “من تمام خانواده ام را به خاطر اینکه در امینت باشند، روانه تونس کرده ام. برای اینکه در لیبی به دلیل بمبارانها، به هیچ وجه نمی توان اطمینان داشت که مشکلی پیش نمی آید. نیروهای قذافی هر جایی پراکنده شده اند و نمی توان مطمئن بود که دور از تیررس آنها هستیم یا نه.”

منیر و خانواده اش نیز سه ماه پیش از نالوت گریخته و از آن زمان تاکنون بطور رایگان نزد یک خانواده تونسی سکنی گزیده اند.

منیر از مهمان نوازی مردم تونس می گوید: “ما از نالوت فرار کردیم و به تونس آمدیم. اینجا مردم تونس به ما جا و غذا داده اند. به لطف خدا، آنها برادروار با ما رفتار کردند.”

نود و پنج درصد پناهجویان لیبیایی همچو منیر و خانواده اش مورد استقبال تونسی ها قرار گرفتند.

مسعود، میزبان منیر هم از روزی که با خانواده منیر برخورد کرده می گوید: “وقتی از کارم به خانه برمی گشتم، در جاده به آنها برخوردم، متوجه شدم که سرپناهی ندارند. آنها را با خود به خانه آورده و از آنها پذیرایی کردم. این را فقط برای رضای خدا انجام دادم نه چیز دیگری.”

در 47 کیلومتری دهیبا، اردوگاه پناهجویان رمادا قرار گرفته که در ماه آوریل گذشته توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل ساخته شده است. حدود هشتصد پناهجو، عمدتا زنان، کودکان و سالخوردگان در آن اسکان داده شده بودند.

حاتم سعید، مدیر اردوگاه ضمن اشاره به ابهامات مربوط به جنگ در لیبی گفت:“امیدوارم که این وضعیت زمان زیادی طول نکشد. در غیر اینصورت یک برنامه بلند مدتی در نظر گرفته ایم. اگر با خیل زیادی از پناهجویان روبرو شویم، می توانیم در اردوگاه، حدود 10 هزار نفر یا یک هزار خانواده را پناه دهیم.”

خانواده فاطمه و مونا که از ده ماه پیش تاکنون در این اردوگاه هستند، به دلیل بمباران نالوت را ترک کرده اند.

مونا از وضعیت آن زمان می گوید:“همه می ترسیدند. حتی اگر کسی پولی هم داشت نمی توانست کاری کند، حتی نمی شد نانی خرید. بعضی شبها، هیچ جا نمی شد چیزی پیدا کرد. نمی توانستیم حتی از در خانه خارج شویم.”

در حال حاضر مونا توانسته سرپناهی پیدا کند اما برادرش به همراه شورشیان در جبهه جنگ است.

مونا مستقیما خطاب به قذافی می گوید: “ما تسلیم نمی شویم و اعتماد به نفس خود را از دست نمی دهیم. حتی اگر تمام مردم را بکشی، حتی اگر تمام کودکان را بکشی، امیدمان را از دست نمی دهیم و تسلیم نخواهیم شد. ما به خانه و کاشانه خود بازخواهیم گشت و تو قذافی، کشور را ترک خواهی کرد.”

پناهجویان، همه مخالف قذافی هستند و بی صبرانه سقوط رژیم او را به انتظار نشسته اند و البته امیدوار به مداخله مجامع بین المللی هستند، همانطور که محمد سعید می گوید: “مجامع بین المللی باید هر چه سریعتر برای متوقف کردن قذافی واکنش نشان دهند. هر روز به ما وعده روزهای آینده، هفته آینده یا ماه آینده را می دهند. در حالی که نیروهای قذافی همچنان به کشتن مردم بی گناه ادامه می دهند.”