خبر فوری

حادثه یازده سپتامبر و آتش نشان‌های از جان گذشته

حادثه یازده سپتامبر و آتش نشان‌های از جان گذشته
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

با گذشت ده سال از حادثه یازده سپتامبر، هنوز روح و روان بازماندگان قربانیان این حادثه نتوانسته با آن کنار بیاید.

ماموران آتش نشانی یکی از گروه‌های درگیر در این حادثه بودند که البته آسیب زیادی متحمل شدند.

دنی موگان، ۴۸ سال دارد و در ۱۲ سال گذشته در حرفه آتش نشانی فعالیت داشته است. گرچه او مایل نیست در مورد حادثه یازده سپتامبر حرفی بزند، اما از پرخطر بودن حرفه‌اش آگاهی داشته و آن را پذیرفته است.

او در حالی که از نا‌مناسب بودن امکانات گله می‌کرد، گفت: «مایه تاسف است. اما راهش همین است. در هر صنعت و پیشه‌ای وقتی برخی دچار مشکل می‌شوند، آن وقت برای بهبود شرایط، بعضی چیز‌ها را تغییر می‌دهند. آشکار است که برخی باید جان خود را از دست بدهند تا شرایط بهتر شود. قبلا، هیچ کسی به این تجهیزات مجهز نمی‌شد. پس از آنکه پنج نفر در جریان کار کشته شدند، به آن مجهز شدیم.»

به گفته تقریبا تمامی آتش نشان‌هایی که در محل حادثه مشغول فعالیت بودند، آنها ماسکهای تنفسی مناسبی نداشتند. گرچه می دانستند که این موضوع سلامتی آن‌ها را به خطر می‌اندازد، اما تحت هر شرایطی به کارشان ادامه دادند تا دوستان، همکاران و دیگر مردمی که زیر آوار مانده بودند را نجات دهند.

در حادثه یازده سپتامبر، ۳۴۳ آتش نشان کشته شدند. بسیاری از آنهایی که زنده ماندند به دلایل جسمی یا روحی شغل خود را ترک کردند و برخی از آن‌ها با گذشت ده سال از حادثه، از عوارض این حادثه خلاص نشده‌اند.

یکی از آنها برندا برکمن، اولین زن آتش نشان در نیویورک است. با وجود اینکه روز یازده سپتامر روز کاری او نبود، ولی در محل کار حاضر شد. او در حال حاضر بازنشسته است.

برندا که از وضعیت جسمانی خود رنج می‌برد گفت:«آبی نداشتیم که بر آتش بریزیم. دستگاه ارتباطی نداشتیم که توسط آن ارتباط برقرار کنیم. هیچ ماسک تنفسی نداشتیم که ما را در برابر گرد و غبار محافظت کند. آن‌ها نمی‌خواهند موردهایی نظیر مورد من را که سرطان دارند، مشمول برنامه درمان های پزشکی یازده سپتامبر بکنند.

عقل سلیم می‌گوید که این کار درست نیست. می‌دانید پس از یازده سپتامبر، من یک سوم توان و ظرفیت ریه‌ خودم را از دست داده‌ام.»

خواسته کسانی نظیر برندا این است که مشکلات آن‌ها فراموش نشود.

دست کم ۱۰ هزار مامور آتش نشانی، پلیس و نیروهای داوطلبی که در محل حادثه کار می‌کردند دچار اختلال‌های بعد از استرس و فشار روانی شدید شدند که آثار آن هنوز باقی مانده است.

در واقع، آسیبهای وارده تنها جسمی نیستند. بازماندگان حادثه یازده سپتامبر، مانند سربازان کهنه کار جنگ از انواع افسردگی‌ها، کابوس‌های شبانه و اختلالات روحی و روانی ناشی از استرس و فشار آن زمان رنج می‌برند.

تام رایان که همکار برندا بوده، دو سال پس از آن حادثه کارش را ترک کرد. او به گفته خودش، هرچه سعی کرده نتوانسته این حادثه را فراموش کند. او در توصیف وضعیت کاریش در آن زمان، گفت: «برای بیرون کشیدن اعضای باقیمانده اجساد قربانیان از میان آوار، ما مجبور بودیم کارهای غیر قابل تصوری انجام دهیم. از نظر عاطفی، شدیدا در فشار بودیم. برای اینکه اعضای باقیمانده اجساد دوستان و همکارانمان را می‌یافتیم.»

افزون براین، کار در آتش نشانی ویژگی‌های خاصی دارد. تام رایان اینگونه توضیح می‌دهد: «شما به مردم خیلی نزدیک می‌شوید و زندگی شما تحت تاثیر وضعیت آن‌ها قرار می‌گیرد. وضعیت و شرایط آنها صرف نظر از آنچه که شما انجام می‌دهید، مانند زنجیری دور شما حلقه می‌زند، بطوریکه نمی توانید از آن خلاص شوید. همیشه همراهتان است و باید آن را تحمل کرد.»

حادثه یازده سپتامبر در یک روز اتفاق افتاد، اما فعالیت آتش نشان‌ها در میان آوار، اجساد قربانیان، گرد و خاک و دود و بوی تعفن، و همینطور اندوه از دست دادن دوستان و همکاران نه ماه به طول انجامید.

وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.