وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

" آقای معمولی" رئیس جمهور آینده فرانسه می شود؟

" آقای معمولی" رئیس جمهور آینده فرانسه می شود؟
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

فرانسوی‌ها ریاست جمهوری خود را در روزهای سوم و شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۹۱ انتخاب خواهند کرد. چه کسی این بار بر جایگاه ژنرال دوگل، ژرژ پومپیدو، فرانسوا میتران یا ژاک شیراک خواهد نشست؟
فرانسوا اولاند، کاندیدای حزب سوسیالیست- که در حال حاضر در صدر نتایج نظرسنجی‌ها قرار دارد- از بخت‌های اصلی پیروزی در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری فرانسه است.

فرانسوا اولاند بازیگر سیاسی وقت شناسی است. برای مدتی طولانی رهبری حزب سوسیالیست را بر عهده داشته، در انتخابات دور قبل در سال ۲۰۰۷، ابتدا خواستار نامزد شدن از سوی حزب سوسیالیست بود و سپس، در کارزار انتخاباتی سگولن رویال شرکت کرده و با این نمایش اعتماد‌ها را به خود جلب نمود. اولاند هم اکنون رویای بازگشت چپ به فدرت سیاسی را در سر می‌پروراند.

این مرد شانس بالایی دارد که هفتمین رئیس پنجمین جمهوری فرانسه باشد. اما او چگونه به اینجا رسیده است؟ با اینکه وی تجربه حضور در هیچ دولتی را ندارد، اما اینگونه مورد اقبال بسیاری قرار گرفته است؟ فرانسوا اولاند، فردی سختکوش و بردبار است و این دو ویژگی تاثیری بسیاری بر سرنوشت او گذاشته‌اند.

فرانسوا اولاند از یک خانواده بورژوا منطقه نورماندی می‌آید. پدرش به جریان راست افراطی فرانسه نزدیک بوده و دردوره استعمار در الجزایر جنگیده است. خیلی زود، جاه طلبی‌های سیاسی فرانسوا اولاند نمودار می‌شود. مادرش بادآوری خاطرات دوران کودکی او می‌گوید: « همیشه چیزهایی می‌گفت که ما را به خنده می‌انداخت. او می‌گفت وقتی بزرگ شدم رئیس جمهور می‌شوم! هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کردیم.»

بعد‌تر، فرانسوا اولاند، به عنوان یک دانشجوی برجسته، از مدرارس عالی علوم بازرگانی، علوم سیاسی و علوم اداری فارغ التحصیل می‌شود. در سال ۱۹۸۰ به عنوان هفتمین دانشجوی بر‌تر دوره شناخته می‌شود. در همین زمان با سگولن رویال، همراه آیندهٔ زندگی شخصی و سیاسی اش آشنا می‌شود، آن‌ها هیچگاه ازدواج نکردند اما صاحب چهار فرزند شدند و زندگی مشترک خود را تا سال ۲۰۰۷ ادامه دادند. این زوج زندگی سیاسی حرفه ای خود را هم مشترکا آغاز کردند. با این حال مسیری متفاوت را در زندگی سیاسی پیمودند. سگولن رویال، پیش از کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۷، بار‌ها مقام وزارت را تجربه کرد، اما فرانسوا اولاند مسیری سخت را پیمود تا خود را به عنوان نامزد رقابت‌های ریاست جمهوری سال ۲۰۱۲ به فرانسوی‌ها معرفی کند.

فرانسوا اولاند در سال ۱۹۹۷ باید منتظر می ماند تا، لیونل ژوسپن، نخست وزیر وقت ژاک شیراک، وی را به عنوان رئیس حزب سوسیالیست معرفی کند.

۲۲ اوریل سال ۲۰۰۲، روزی فاجعه آمیز برای حزب سوسالیست فرانسه است. لیونل ژوسپن حتی نتوانست بر ژان مری لوپن، رهبر راستگرای جبهه ملی غلبه کند و دور دوم را به او وژاک شیراک واگذار کرد. بهت این شکست هرگز از ذهن چپ گرایان فرانسه پاک نخواهد شد.

در سال ۲۰۰۵، حزب سوسیالیست فرانسه متحمل دومین شکست بزرگ خود شد: در حالیکه حزب فرانسوا اولاند، مردم را به دادن رای «آری» به قانون اساسی اروپا دعوت کرده بود، شهروندان فرانسوی با این قانون مخالفت کرده و مانع از تصویب آن شدند. نیروهای چپ رادیکال به دلیل سیاست‌های اقتصادی «افسار گسیخته» و بسیاری از نیروهای راست و ملی گرا به دلیل «محدود شدن حاکمیت ملی»، با پیش نویس قانون اساسی اروپا مخالفت کردند.

در انتخابات سال ۲۰۰۷، آقای اولاند مجبور شد که جداییش از سگولن رویال را پنهان کند و با پذیرفتن محبوبیت بالای وی، در کمپین انتخاباتی او فعال باشد. سگولن رویال نتیجه این انتخابات را به نیکولا سارکوزی واگذار کرد. یک شکست دیگر برای سوسیالیست‌های فرانسه رقم خورد.

در حالی که دومینیک استراس کان، رئیس سابق صندوق بین المللی پول، مناسب‌ترین گزینه حزب سوسیالیست برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۲ بود؛ در ماه می‌سال ۲۰۱۱، پلیس نیویورک وی را به اتهام تجاوز به خدمتکار یک هتل بازداشت کرد. با حذف استراس کان، بخت آقای اولاند برای کاندیداتوری از سوی حزبش افزایش یافت، چرا که او ویژگی‌هایی داشت که توجه سوسیالیست‌ها را بیشتر از مارتین اوبری، دیگر دبیر قدرتمند حزب سوسیالیست، به خود جلب می‌کرد. دیگر زمان آن رسیده بود که اولاند در برابر سارکوزی بایستد و سیاست‌هایش را به عنوان یک رقیب جدی نقد کند. او با علم به اینکه راهی دشوار در پیش رو دارد، در مراسم معرفی رسمی خود به عنوان نامزد حزب سوسیالیست اعلام کرد: «من آماده ‌ام تا به تکلیفم عمل کنم. وظیفه‌ای سنگین و خطیر. باید فرا‌تر از مطالبات فرانسوی‌ها باشم، شهروندانی که دیگر سیاست‌های سارکوزی را نمی‌خواهند.»

برنامه‌های تبلیغاتی آقای اولاند، بر دو محور مسائل اقتصادی و چالش‌های اروپایی متمرکز است.

فرانسوا اولاند در برنامه تبلیغاتی‌اش وعده داده که در سال ۲۰۱۷، فرانسه بودجه ‌ای بدون کسری خواهد داشت. به علاوه او گفته که ۲۰ میلیارد یوروی بیشتر طی پنج سال آینده خرج خواهد شد. منبع این هزینه هنگفت، مالیات بیشتری خواهد بود که از ثروتمندان بزرگ گرفته خواهد شد.

آقای اولاند همچنین وعده داده که مالیاتی ۷۵درصدی از درآمدهای بالای یک میلیون یورو در سال بگیرد؛ این برنامه‌ از سوی راست فرانسه به عنوان «ضد تولید» شناخته شده و به بهانه آن فرانسوا اولاند را مورد تهاجم قرار دادند؛ وی اما با آرامش به این اتهام پاسخ می‌دهد و از استدلال سنتی راست گرایان علیه خودشان استفاده می‌کند: « پذیرش پرداخت مالیات بیشتر به منظور کمک به کشور، مصداق وطن پرستیست. به نظر من وقتی ثروتمند‌ترین‌ها این کار را انجام می‌دهند، این می‌تواند سرمشق خوبی برای دیگران باشد.»

بر خلاف نیکلا سارکوزی برونگرا که در تمام زمینه‌ها اظهار نظر می‌کند وجبهه می‌گیرد، به نظر می‌رسد که فرانسوا اولاند، فردی گوشه گیرست و شخصیتی کاریزماتیک ندارد. او فردی آرام و خوش باور به نظر می‌رسد، در حالی که هوادارانش او را با اوصافی چون شجاع، وحدت آفرین، انسان، باهوش، بی‌آلایش، و متعهد می ‌شناسند.

او در رسانه های انگلیسی زبان” آقای معمولی” نامیده می‌شود. معمولی بودن در مقابل نیکولا سارکوزی که با سبک زندگی اش ریاست جمهوری را به امری شخصی و خصوصی تقلیل داده، از فرانسوا اولاند شخصیتی جذاب برای فرانسوی‌ها ساخته است.

در مسایل اروپایی، فرانسوا اولاند، بر بازگشت به اهداف بنیانگزاران اتحادیه اروپا و بازگرداندن ثبات مالی به این منطقه تاکید دارد: «اروپا می‌خواهد بازارهای مالی را آرام کند یا شهروندان را؟ معتقدم تمام تلاش‌ها باید توامان به منظور بازگرداندن نظم به حساب‌های عمومی باشد و به علاوه و مهم‌ تر از آن به شهروندان اجازه دهد تا دوباره به امکان یک اروپای زیبا ایمان بیاورند .»

فرانسوا اولاند سعی می‌کند که خود را به عنوان کاندیدای جوانان فرانسه معرفی کند. برای مثال، مشکل وخیم بدهی‌ها را به چالشی میان نسلی بدل کرده و می‌گوید: «بدهکاری دشمن ماست؛ چرا که اعتماد میان نسل‌ها را سست می‌کند وبار بی‌مبالاتی و ناتوانی ما را اداره منابع مالی عمومی به دوش جوانان می ‌اندازد.»

فرانسوا اولاند که همیشه مردی خوب و مهربان به نظر می‌رسید، اخیرا فردی رک و صریح الهجه هم شده است. او دیگر شوخ طبعی‌هایش را به شریک جدید زندگیش، والری تریرویلر محدودکرده است. به نظر می‌رسد که اولاند شخصیت خود را مشخصا برای ریاست جمهوری تغییر داده است. رئیس سابق حزب سوسیالیست، سرانجامی اعتمادی را که می خواست باز یافته است. قاطع اما آرام، اولاند با جدیت به مصاف انتخاباتی آمده است.