غرور شرکت کشتی سازی «وایت استار لاین»، تایتانیک، بزرگترین و شیکترین کشتی اقیانوس پیمای آن زمان بود. ولی پانزدهم آوریل سال ۱۹۱۲، اتاقهای خبری در شهر نیویورک آمریکا، مقصد تایتانیک، با دریافت خبر فاجعه از خواب بیدار شدند.
چارلز کرین، سردبیر آسوشیتدپرس، پاها روی میز تحریر، در حال خواندن رمانی از اچ. جی. ولز بود و تصور می کرد شبی بدون خبر پیش رو دارد.
ولی اندکی پس از نیمه شب، ۱۶۰۰ کیلومتر دورتر، تایتانیک با یک توده یخ شناور اصابت کرد.
کریستوفر سالیوان، گزارشگر آسوشیتدپرس میگوید: «در یک لحظه کوتاه، مردی که پاهایش روی میز بود از جا پرید و از طریق یک ایستگاه تلگراف در کانادا فهمید که اتفاق بزرگی در حال وقوع است. اتفاقی که واقعا به داستان قرن تبدیل شد.»
زمانی که کرین خبر تصادف را شنید، دو ساعت به غرق شدن تایتانیک باقی مانده بود. به مدت بیش از یک ساعت، این کشتی بخاری عظیم، سیگنال های درخواست کمک «CQD، CQD» می فرستاد.
پیامهای اضطراری توسط برخی از کشتیهای مجاور دریافت شد و آنها مسیر خود را برای کمک به تایتانیک تغییر دادند. این سیگنالها همچنین توسط ایستگاههای ساحلی مجهز به سیستم تقریبا جدید رادیوی بیسیم مارکونی دریافت شد.
کریستوفر سولیوان ادامه میدهد: «این فن آوری جدید بود. سیستم بی سیم مارکونی نسبتا جدید بود. این اولین بار بود که این سیستم برای پوشش یک خبر مهم جهانی مورد استفاده قرار گرفت و خبر را در چند لحظه به اقصی نقاط جهان فرستاد.»
گزارشهای مارکونی از کشتی «کارپاتیا» که بازماندگان تایتانیک را نجات داد، بر روی تابلوهای اعلانات بزرگ در سراسر نیویورک نصب شد.
سه نام برای اشخاصی که داستان را پیگیری میکردند به نامهایی آشنا تبدیل شد. چون داستان این سه فرد هر روز از طریق تابلوهای اعلانات به اطلاع عموم میرسید.
سارا روث، یکی از نجات یافتگان که با نامزدش چند روز پس از حادثه ازدواج کرد. جی بروس ایزمی, رییس شرکت «وایت استار لاین» و هری الکینس وایدنر که کتابخانه مشهور دانشگاه هاروارد به نام اوست.
سث بورنشتاین، گزارشگر آسوشیتدپرس میگوید: «تایتانیک بر دیدگاهی که اکنون در مورد فجایع داریم، تاثیر گذاشت و همه موضوعهای مرتبط با فجایع امروزی به تایتانیک ربط پیدا میکند. مثل موضوع فقیر و غنی و اطمینان کاذب از ایمنی فن آوری جدید. به یاد میآورید؟ درواقع آنها گقتند تایتانیک عملا غرق نشدنی است و این کلمه “عملا” به نحوی نادیده گرفته شد. موضوع مقصر دانستن و موضوع تحقیقات، همه به تایتانیک برمی گردد.»
نحوه پوشش خبری آسوشیتدپرس از فاجعه تایتانیک بر روی کارتهای طبقه بندی شده بر حسب زمان و تاریخ، در بایگانی این خبرگزاری نگه داشته شده است. داستان از زمان ساخت کشتی تا مرگ آخرین بازمانده، بر روی کارتها ثبت شده است.
در اولین خبر این خبرگزاری درباره این فاجعه میخوانیم: «در ساعت ده و ۲۵ دقیقه دیشب، کشتی بخاری تایتانیک، کد کمک “سی. کیو. دی.” فرستاد و گزارش داد که به یک توده یخ شناور برخورد کرده است. کشتی بخار گفت که به کمک فوری احتیاج دارد.»