وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

نگاهی به زندگی فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی

نگاهی به زندگی فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

فضانوردان مرکز فضایی اروپا، چهارصد کیلومتر بالای سر ما به زندگی روزمره خود مشغولند.

تصور کنید که شما در نوک موشک نشسته اید، گاه دراز می کشید و به مدت نیم ساعت کاری ندارید که انجام دهید و با خود می انیشید که من اینجا چه می کنم؟

ایستگاه بین المللی فضا، پایگاه مقدم انسان برای اکتشاف فضاست و راه پیمایی فضایی و اتصال مجدد به ایستگاه مسئولیت بزرگی است.

گاهی چشمانتان را می بندید و در خواب خطوط راه راه و تابش اشعه می بینید و با خود می گویید من مورد هجوم ذرات رادیواکتیو قرار گرفته ام، شبکیه چشم آسیب دیده و این اتفاق را در تمام بدنتان احساس می کنید.

دروازه ورود فضانوردان آینده اروپا به فضا، در کلن آلمان است. همه فضانوردان اعزامی به ایستگاه فضایی بین المللی باید در اینجا آموزش ببینند. یکی از این فضانوردان لوچا پارمیتانو ایتالیایی است. او شش ماه از سال 2013 را در فضا می گذراند و ماموریت کلیدی او نظارت بر اتصال سفینه فضایی به ایستگاه بین المللی است.

در اقامت شش ماهه در فضا، بزرگترین چالش شما حفظ تحرک است. البته در ابتدا بسیار هیجان زده خواهید بود. مایلید هرکاری را به سرعت انجام دهید، اما عملی نیست. نمی توانید این ریتم را برای شش ماه حفظ کنید. باید تلاش کنید حالت و ریتم کاری با ثباتی را حفظ کنید.

زمان کار حدود ده ساعت است که در طول روز تنظیم می شود. هشت ساعت خواب و دو ساعت برای ورزش و تطبیق جسمی با شرایط و زمانی نیز برای فعالیت های جنبی و مراقبت از ایستگاه و نیز نیازهای غیر منتظره و کنفرانس در نظر گرفته شده است.

وظیفه اصلی فضانوردان ایستگاه بین المللی، پیشبرد تحقیقات است، اما باید زمان زیادی را نیز صرف نگاهداری ایستگاه فضایی کنند. این به معنای انجام برخی وظایف زمینی نیز هست.

بازیافت آب بخش بزرگی از نگهداری ایستگاه فضایی است. هفتاد درصد آب و نیز ادرار فضانوردان بازیافتی است. بنابراین می توان گفت که در فضا قهوه ای که دیروز نوشیده ایم، همان قهوه ای است که امروز و فردا ما و همکارانمان می نوشیم.

برای خواب معمولا به یک تشک و تعدادی پتو و یک بالش نیاز داریم، اما در فضا این ممکن نیست و همه چیز شناور است. همچنین فرقی نمی کند روی سقف بخوابید یا روی زمین زیرا بالا و پایین ندارد. چهار نفر به صورت عمودی می خوابند، یک نفر روی سقف و یک نفر روی زمین.

چشم انداز فعالیت درازمدت موسساتی مانند ناسا و مرکز فضایی اروپا، سفر دورتر و طولانی تر فضانوردان است. برای این منظور یکی از مسائل مرکزی، تحقیق درباره واکنش بدن انسان به گرانش صفر درجه و تاثیر آن بر عضلات و استخوان هاست.”

اگر فشارها بر بدن را دور کنید و بی وزن شوید، آنگاه بدن می گوید بسیار خوب دیگر به استخوان نیازی نداریم. بگذارید درهم بشکند و شما خواهید دید که کلسیم ادرار افزایش می یابد و استخواهایتان را از دست می دهید.

خطر شغلی دیگر مربوط به زندگی در مدار، خود فضا و تابش ذراتی است که ایستگاه فضایی بین المللی را بمباران می کند.

البته فضانوردان از تاثیرات پزشکی سفرهای فضایی به خوبی آگاهند. واقعیت اینست که در فضا با سطح بالاتری تابش ذرات روبرویید. برای نمونه شما در یک سفر فضایی شش ماهه به اندازه یک کارگر رآکتور هسته ای در تمام دوره فعالیت حرفه ایش، ذرات تابشی از همان نوع را دریافت می کنید.

قرار گرفتن در معرض این نوع از تابش، می تواند منجر به سرطان خون شود. اما در حال حاضر تیم پزشکی به تاثرات طولانی مدت پِ آمدهای سفر فضایی دست یافته اند.

ما به کنترل وضعیت فضانوردان در یک دوره طولانی تا بازنشستگی و حتی فراتر از آن ادامه خواهیم داد. همه اطلاعات مربوط به فضانوردان در سراسر جهان را در یک پایگاه داده ها گرد می آوریم و تلاش می کنیم عناصر پزشکی مشخص داده ها را که می تواند مربوط به شغل فضانوردان باشد شناسایی کنیم.

این حرفه ای دارای خطر اما در عین حال دارای پاداش زیاد و چشم اندازی فراتر از این جهانست.