خبر فوری

نگاهی به حقوق و موقعیت زنان در تونس، عربستان، افغانستان و هند

نگاهی به حقوق و موقعیت زنان در تونس، عربستان، افغانستان و هند
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

سومین سالگرد انقلاب تونس، خبرهای خوبی را برای زنان این کشور در بر داشت. مجلس موسسان تونس، برابری حقوق همه شهروندان را تصویب کرد و تونس افتخار می کند که در این زمینه در میان کشورهای عرب پیشتاز است.

گرچه سرنگونی رژیم زین العابدین بن علی یک پیروزی برای مردم بود، اما زنان تونسی یک پیروزی دیگر نیز برای خوشحالی دارند و آن درج برابری حقوق زن و مرد در قانون اساسی است.

یک زن تونسی مدافع حقوق زنان می گوید: “ما درباره حقوق و آزادی های خود نگران بودیم و من برای حفظ حقوق و پیشرفت خودمان، حضور در خیابان را متوقف نکردم.”

برای مقاومت علیه اسلام گرایان، نیاز به زنانی است که تکمیل کننده نقش مردان باشند. بیوه شکری بلعید، حقوقدان سکولار و چپ که در فوریه ۲۰۱۳ ترور شد، یک فمینیست و معتقد به برابری حقوق زن و مرد است. او می گوید: “از آغاز بحث در این باره، حدود یکسال و نه ماه می گذرد و این خوب است.”

برای نوشتن قانون اساسی جدید تونس، بحث حادی به مدت دو سال در مجلس موسسان جریان داشت. اسلام گرایان در اکثریت بودند و می خواستند قوانین اسلامی منبع قانونگذاری باشد. مبارزه گام به گام پیش می رفت. یک زن مدافع حقوق زنان در این زمینه می گوید: “ما برای حفظ حقوق خود پافشاری کردیم و برای مثال از حق جلوگیری از بارداری و سقط جنین، یک گام عقب ننشستیم.”

برابری زن و مرد و آزادی باور و دین در قانون اساسی گنجانده شد و قانون شریعت کنار گذاشته شد. زنان جوان به مدت دو سال و بی وقفه این مسئله را دنبال کردند. یک سازمان غیر دولتی ناظر نیز همه بحث ها را ثبت کرد.

یک زن جوان می گوید: “تونس تلاش می کند به جهان نشان دهد که با وجود دشواری های مربوط به تصویب این قانون اساسی، دمکراسی در جهان عرب ممکن است.”

اسلام گرایانی که دو سال است در تونس بر سر قدرتند، ظاهرا امتیاز دادن را به سرنوشت اسلام گرایان مصر ترجیح داده اند.”

اما برعکس تونس، برابری جنسیتی در عربستان سعودی اصلی ناشناخته است. خروج از خانه بدون حجاب کامل و بدون شوهر، ممکن نیست. زنان نمی توانند حساب بانکی باز کنند و یا هر کار دیگری را به تنهایی انجام دهند.

لوبنا هاشم، که توانسته است به مدت چهار سال در یک برنامه آموزشی به زنان، زبان انگلیسی بیاموزد، می گوید: “بزرگترین چالش ما ایجاد اعتماد به نفس در زنان است. زنان در عربستان سعودی عادت ندارند توانایی های خود را نشان دهند.”

دختران دانشجو در عربستان، بیش از آنکه بخواهند در خانه خدمتگزار شوهرشان باشند، می خواهند زندگی خود را بسازند. پایتخت کشور، بسیار مدرن به نظر می رسد، اما زنان شاغل بسیار کم اند. نمونه جلیله که فروشندگی پارچه می کند بسیار نادر اند.

مادیهه، یک چهره شاخص جنبش فمینیستی در عربستان سعودی است. زیرا او یکی از اولین زنانی بود که جرات کرد رانندگی کند، کاری که برای زنان ممنوع است. او می گوید: “زندگی زن در عربستان سعودی واقعا دشوار است. ممنوعیت رانندگی و رفت و آمد، ما را در خانه هایمان زندانی می کند.”

اما منطق مردان در این جامعه به شدت سنتی همیشه یکسان است. یک مرد سعودی می گوید: “این سنت ماست که زن در خانه بماند. اخیرا در شرایطی می تواند در حفاظت یک مرد بیرون رود، اما در هر صورت بهتر است در خانه بماند.”

برای مادیهه، روشن است که چرا مردان از رانندگی زنان هراس دارند: “اگر زنی بتواند رانندگی کند، تمام ساختار خانواده تغییر خواهد کرد و زن دیگر وابسته به مرد، اعم از شوهر، پدر یا پسر خود نیست. می تواند بدون کنترل مردان به هرجایی که می خواهد برود.”

او خوش بین است و فکر می کند تا یکی دو نسل دیگر، زنان در عربستان قادر به رانندگی خواهند بود.

در افغانستان، امنیت زنان به هیچوجه قابل تضمین نیست. با خروج نیروهای بین المللی، خشونت علیه زنان افزایش نیز خواهد یافت. یک نمونه پیش رو، اشتغال جمیله بیات در لباس یک افسر پلیس است.

هیچ زنی تا کنون ریاست پلیس ناحیه یک کابل که مراکز اداری و تجاری در آن قرار دارند را به دست نیاورده بود. سرهنگ جمیله بیات که اولین روز خدمت در این پست را آغاز کرده است می گوید: “می دانم که تا کنون با دشمنان و چالش های بسیاری روبرو بوده ایم. اما مبارزه می کنیم و وظایف خود را به پیش می بریم.”

در افغانستان ۱۶۰هزار افسر پلیس مشغول خدمت اند که تنها ۲۰۰۰ نفرشان را زنان تشکیل می دهند. در گذشته، رژیم طالبان زنان را وادار به پوشیدن برقع می کرد و آنها را از تحصیل، کار و حتی حضور در خیابان باز می داشت. اکنون نیز وضع زیاد بهتر نشده و هنوز ازدواج های اجباری، سنگسار و خشونت علیه آنها اعمال می شود. به همین دلیل است که زنان به تقبیح این محدودیت ها برخاسته اند.

یک مرد افغان می گوید: “فکر می کنم این نمونه خوبی است که یک زن توانسته رئیس پلیس شود، این شجاعت، زنان دیگر را هم تشویق می کند.”

حامد کرزای، رئیس جمهوری افغانستان قصد دارد ظرف امسال تعداد افسران پلیس زن را به ۵۰۰۰ نفر برساند. زنان بیش از پیش خواهان مجازات خشونت ورزان اند. مانند مجازات شوهری که به خاطر خودداری زنش از پرداخت پول برای مصرف مواد مخدر، بینی و لب های او را برید.

در هندوستان نیز خشونت علیه زنان، به شدت ادامه دارد. دولت هند، پس از تازه ترین مورد تجاوز علیه زنان، و در این مورد علیه یک زن دانمارکی، تدابیر امنیتی در پایتخت را تشدید کرده است. با این حال زنان هند می گویند حتی در طول روز احساس امنیت نمی کنند.

در یک منطقه تجاری و پر رفت و آمد در نزدیکی ایستگاه قطار در دهلی نو، یک دختر جوان دانمارکی راه خود را گم کرد و اعضای یک باند تبه کار با تهدید چاقو او را به گوشه خلوتی کشاندند و بارها به او تجاوز کردند. زن جوان که شوک شده بود به پلیس شکایت برد و سپس به کپنهاگ پرواز کرد.

در دسامبر سال ۲۰۱۲ نیز ماجرای زن جوان ۲۳ ساله ای اتفاق افتاد که در اتوبوسی در پایتخت مورد تجاوز گروهی تبهکار قرار گرفت. گرچه افزایش مجازات مجرمان در این زمینه امید به کاهش موارد مشابه را به وجود آورده، اما یک نماینده کنگره می گوید: “هند هنوز سرزمین تجاوز به زنان است. مشکل بر سر اینست که دولت پیام نیرومندی به آنها که خواهان عفو متجاوزانند، نمی فرستد.”

نگرانی در مورد تجاوز علیه جهانگردان غربی که در مناطق توریستی هند حضور می یابند افزایش می یابد و آمار خشونت همچنان رو به افزایش است. در سال ۲۰۱۲، ۲۴۴ هزار مورد تجاوز گزارش شده که نسبت به سال قبل از آن ۱۶ هزار مورد بیشتر است.

وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.