خبر فوری

چه می شد اگر ناپلئون در نبرد واترلو پیروز می شد؟

 نظرها
چه می شد اگر ناپلئون در نبرد واترلو پیروز می شد؟
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

گزارش تفصیلی

در شب هجدهم ژوئن سال ۱۸۱۵ میلادی، ناپلئون همچنان به دشتِ دلتنگ و معروفِ واترلو خیره شده است و به پیروزی اش می اندیشد. امپراطور توانسته است بر نیروهای ائتلافِ باقیِ اروپا پیروز شود. البته که این خیالپردازی محض است! اما یورونیوز می خواهد با فرض کردنِ نتیجه ای کاملا برعکس برای این نبرد، با تاریخ بازی کند.

اگر ناپلئون در این نبرد پیروز شده بود، ایستگاهِ واترلو در لندن نامِ دیگری داشت! این ایستگاه که در سالِ ۱۸۴۸در لندن پایتختِ بریتانیا افتتاح شد، به دلیل نزدیکی اش به پلی بر روی رودخانه تیمز نخستین بار «ایستگاهِ پل واترلو» نامیده شد. ساختمانِ این پل که در سال ۱۸۱۷تکمیل شد قرار بود نخست «پل استرند» (Strand Bridge) نامیده شود اما دوکِ ولینگتون پس از پیروزی اش بر ناپلئون تلاش کرد تا نام آن را به «پل واترلو» تغییر دهد. بنابراین اگر سربازانِ ناپلئون در این جنگ پیروز شده بودند این ایستگاه، امروز «ایستگاهِ استرند» نام داشت.

از نظرِ اقتصادی، این شکست احتمالاً کشتیِ پوندِ انگلیس را در در هم می شکست و بازارِ بورسِ لندن را در خود غرق می کرد. همچنین سلطنت بریتانیا را هم برای مدتها تضعیف می کرد. در آن زمان مسأله این جنگ برای اقتصاد حیاتی بود، و پول رایج کشوری که برنده این نبرد می شد، در بازار، دست بالا را می گرفت.

خاندانِ ماله (یک خانواده معروف در تجارت در فرانسه) هم، درست مانندِ خاندان رودچیلد در انگلستان، قاصدانی روانه میدانِ جنگ کرده بودند. تصور کنید که خبرچینان، این خبرِ خوش را برای اربابانشان می بردند که: ناپلئون پیروز شده است!

کارگزارانِ خاندانِ ماله (Mallet) در بازار بورس پاریس، دست به بازی می زدند، یعنی شایعه می کردند که فرانسوی ها شکست خورده اند و ائتلاف نیروهای برتانیا و پروس پیروز شده اند. به این ترتیب ارزشِ فرانک سقوط می کرد و آنان اوراق قرضه و سهام را ارزانتر می خریدند و آنگاه پس از رسیدن اخبار اصلیِ جنگ و روشن شدن حقیقتِ ماجرا، ارزش فرانک و در نتیجه سهامِ آنها بالا می رفت. این کاری بود که خاندان روتچیلد در انگلستان انجام دادند و به «ضربه بازار لندن» معروف شد. و اگر سناریوی فرضی ما روی داده بود، این مسأله در فرانسه اتفاق می افتاد و به «ضربه بازار پاریس» مشهور می شد.

اگر ولینگتون (فرمانده نیروهای مخالفِ ناپلئون) شکست خورده بود، پیامدهای سیاسیِ این شکست چه می بود؟ از اقتدارِ محافظه کاران در لندن، بیشتر و بیشتر کاسته می شد زیرا جنگ هزینه بسیار داشت. حزبِ ویگ (Whig Party) که به شکلِ سنتی مخالفِ اقتدارِ سلطنت بودند قدرت می گرفت و بسرعت با ناپلئون وارد مذاکره می شد. اندکی بعد، پادشاهی متحده بریتانیا اعلامِ بی طرفی کرده، شیوه های امپراطوری فرانسه را اتخاذ می کرد. به این ترتیب، در آنسوی کانال مانش، رانندگی در سمت راست جاده و نظام سنجش متریک، نه بدون مخالفت بلکه با عملگراییِ محض، جایگیر می شد. همه اینها خیالی است اما می توانیم تصورش را بکنیم.

می توانستیم حالات دیگری را هم تصور کنیم. اما به هر حال، سرنوشت ناپلئون تغییری نمی کرد. یک پیروزی در واترلو هم تنها می توانست شکستِ نهاییِ او را به تأخیر بیاندازد. کشورهای ائتلاف حتی اگر ضعیف هم می بودند برای متوقف کردنِ امپراطور هرچه در توان داشتند انجام می دادند!

سرنوشتِ این جنگ به چند چیز بستگی داشت. در واقع، در روزِ هجدهمِ ژوئن سال ۱۸۱۵هیچ چیز طبقِ انتظار پیش نرفت: اشتباهاتِ فرماندهان، آب و هوای متغیر و بیماریِ ناپلئون. ناپلئون در نوشته بنای یادبودش، فرماندهانش را مواخذه می کند، و آنها را در اطاعت نکردن از دستورات مقصر می شمارد.

درست یک روز قبل از جنگ، سیلابی در منطقه والون (Walloon) به راه افتاد و زمین گلِ آلود، بسختی اجازه حرکت و جابجایی تاکتیکی به سربازان را می داد. اما این مسأله، گریبانگیر دشمنانِ ناپلئون هم بود. سرانجام آنکه وضعیت سلامت ناپلئون واقعاً شکننده بود. امپراطور که به گفته برخی منابع تاریخی، دچار بیماری هموروئید (بواسیر) بود، ناتوانتر از آن بود که نبردی چنین تعیین کننده را رهبری کند.

وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.