وب‌سایت یورونیوز دیگر در مرورگر Internet Explorer در دسترس نخواهد بود. این مرورگر دیگر از سوی مایکروسافت پشتیبانی نمی‌شود. توصیه می‌کنیم از مرورگرهای دیگری مانند گوگل کروم، فایرفاکس و سافاری استفاده کنید.
خبر فوری

قربانیان مینهای ضد نفر در اوکراین

 نظرها
قربانیان مینهای ضد نفر در اوکراین
Euronews logo
اندازه متن Aa Aa

دهم فوریه سال جاری، آندری کوستانکو ۴۵ ساله از لوهاسک به سمت شهر مارینکا در شرق اوکراین در حال حرکت بود که می بیند جاده توسط ایست بازرسی نظامی بسته شده است. او ظاهرا تلاش می کند راه میانبری پیدا کند، از جاده خارج می شود و لحظاتی بعد مینی ون فولکس واگن او با مین برخورد می کند و منفجر می شود.

کوستانکو و دو سرنشین دیگر خودرو کشته می شوند. مرگ آنها به دست کم ۲۶۰ قربانی مین در شرق اوکراین اضافه می شود که در کمتر از دو سال درگیری میان دولت اوکراین و شورشیان حامی روسیه بوقوع پیوسته است. بیش از ۴۷۹ غیر نظامی در اثر انفجار مین در شرق اوکراین آسیب های جدی دیده اند. بیشتر این مینها را معلوم نیست چه کسانی کار گذاشته اند.

کار گذاشتن هزاران مین در شرق اوکراین نشانه شکست جدی تلاشهای بین المللی برای از بین بردن کشتار کورکورانه است. اوکراین به ده کشوری اضافه شده است که در آنها مین های ضد نفر هنوز انسانها را می کشند. این ده کشور شامل کره شمالی، عراق، سوریه، افغانستان، پاکستان، کلمبیا، لیبی، یمن، تونس و میانمار است.

بیشتراز ده سال پیش، یک پیمان بین المللی استفاده از مینهای ضد نفر را ممنوع کرد و از کشورهای امضا کننده ازجمله اوکراین خواسته است که ذخایر مینهای ضد نفر را نابود کنند.

در سپتامبر ۲۰۱۴ میلادی، توافقی میان دو طرف درگیر در اوکراین امضا شد تا استفاده از همه انواع مین را محدود کنند. با این حال هنوز آنها از این نوع سلاح ها استفاده می کنند و کار از بین بردن این مینها تنها اندکی پیشرفت داشته است.

ارتش اوکراین برای نخستین بار به یورونیوز گفته است که آنها دستگاههایی را کارگذاشته اند که افراد و خودروها را در شرق اوکراین هدف قرار می دهد. کاری که شورشیان مدتهاست از آن استفاده می کنند. اقدامی که در سالهای آینده افراد غیر نظامی بسیاری را هدف قرار خواهند داد بدون در نظر گرفتن اینکه چه کسی در آینده این مناطق را کنترل کند.

گاهشمار۳>

دسامبر ۲۰۰۵: پیمان اوتاوا استفاده از مین های ضد نفر را ممنوع کرده است. ۱۶۲ کشور از جمله اوکراین این پیمان را امضا کرده و وعده داده اند که ذخائر مین هایشان را نابود کنند. روسیه، آمریکا و چین از جمله کشورهایی هستند که این پیمان را امضا نکرده اند.

آوریل ۲۰۱۴: درگیری میان نیروهای دولتی اوکراین و شورشیان جدایی طرف در شرق این کشور.

سپتامبر ۲۰۱۴: پیمان «مینسک یک» میان کی یف و جدایی طلبان شرق اوکراین شامل توقف کارگذاشتن مین و همچنین حذف این مین ها به امضا رسید.

مارس ۲۰۱۶: تخمین زده می شود که اوکراین بیش از ۵ میلیون مین ضد نفر داشته باشد که از آنها در مناطق تحت کنترل خود استفاده می کند.

به نظر نمی رسد که هیچیک از توافقات میان دو طرف تغییری در نگرش های آنها در ارتباط با کارگذاشتن مین ایجاد کرده باشد. سیاستمداران اوکراینی و مقامات نظامی استدلال می کنند که نمی توانند به معاهداتشان پایبند باشند وقتی نیروهای مقابل به وعده هایشان عمل نمی کنند.

علامتگذاری میدانهای مین، اطلاع رسانی و توالتهای قابل حمل

از بین بردن مینهای ضد نفر بسیار دشوار است بویژه اینکه اهرمهای اندکی برای وادار کردن نیروهای شورشی که متحد اصلی شان روسیه است وجود دارد که خود را متعهد به پیمان اوتاوا نمی دانند. تنها تلاش واقعی برای از بین بردن این مینها تنها هنگامی صورت گرفته که آنها برای ساختن زیر ساختهایی مانند شبکه برق و آب و یا راه آهن به مین زدایی نیاز داشته اند.

ماتیاس وینریچ از کمیته بین المللی صلیب سرخ می گوید: «تولید یک مین بطور متوسط ۲ دلار هزینه دارد اما هنگامی که در زمین مخفی شد برای پیدا کردن، بیرون آوردن و خنثی سازی آن به حدود هزار دلار پول نیاز است.»

راه حل واقعی در کوتاه مدت تلاش برای آگاه کردن ساکنان محلی درباره خطرات این مین هاست. اتحادیه اروپا، صلیب سرخ و سازمان امنیت و همکاری اروپا کارزاری برای اطلاع رسانی ایجاد کرده اند و در همین حال کی یف در حال علامت گذاری مناطق مین گذاری شده است.

صلیب سرخ همچنین توالت های قابل حمل در ایستهای بازرسی در اختیار ساکنان محلی قرار داده است تا آنها برای توالت کردن به هر جایی نروند و طعمه مینهای ضد نفر نشوند.

حتی اگر روزی جنگ به پایان برسد، تقریبا می توان گفت غیر ممکن است که صد درصد مین ها را پیدا و خنثی کرد. با این حال بزرگترین مشکل در نهایت پول و امکانات خنثی سازی این مینهاست.

دیمیتری تیمچوک سیاستمدار اوکراینی و وبلاگ نویس نظامی می گوید: «مینها عمدتا نشانه بی اعتمادی میان ما و آنهاست.»