خبر فوری
This content is not available in your region

گفتگو با قهرمان تور دو فرانس

نظرها
euronews_icons_loading
گفتگو با قهرمان تور دو فرانس
اندازه متن Aa Aa

وینچنزو نیبالی در رقابتهای تور دو فرانس سال 2014 به مقام قهرمانی رسید.

این رکابزن ایتالیایی تیم «آستانه» موفق شد نوزده بار پیراهن زرد صدرنشیی را به تن کند، در چهار مرحله قهرمان شود و برای نخستین بار، در سن بیست و نه سالگی به این عنوان ارزشمند دست یابد.

خوان آنتونیو آلدئوندو، خبرنگار اعزامی یورونیوز به پاریس، ساعاتی بعد از روی سکو رفتن نیبالی در شانزه لیزه، با او به گفتگو نشست.

یورونیوز: با وجود اینکه دوچرخه سواری در ایتالیا قدمت زیادی دارد چرا باید برای دیدن یک ایتالیایی با پیراهن زرد قهرمانی تور دو فرانس، شانزده سال صبر می کردیم؟

وینچنزو نیبالی: «تور دو فرانس واقعا مسابقه خیلی مهمی است و بهترین های دنیا در آن شرکت می کنند. قهرمانی در آن کار آسانی نیست. پانتانی شانزده سال پیش برای ایتالیا این افتخار را آورد و قبل از او هم جیموندی این کار را سی و سه سال پیش کرده بود. سالهای زیادی از قهرمانی یک ایتالیایی در این رقابتها گذشته بود. سطح تور دو فرانس خیلی بالاست و اول شدن در آن کار واقعا مشکلی است.»

یورونیوز: شما همیشه به تور دو فرانس فکر می کردید و بارها گفته بودید که بالاخره قهرمان آن خواهید شد. آیا این مسئله برای شما تبدیل به یک درگیری ذهنی شده بود؟

وینچنزو نیبالی : «نه، برعکس. من سعی کردم به آن مثل راهی برای سبک شدن نگاه کنم. کوشش کردم با آرامش و تومئنینه رکاب بزنم، خیلی آرام. سال گذشته در رقابتهای «ووئلتا» هم شرکت کردم و در هفته آخرعقب افتادم و دوم شدم. در پایان چاره ای ندارید جز اینکه شکست را بپذیرید، قبول کنید که دوم یا سوم شده اید… دوچرخه سواری همین است.»

یورونیوز: اینکه یکی از شش دوچرخه سوار تاریخ شده اید که توانسته هر سه تور مهم دوچرخه سواری را فتح کند، چه مفهومی برایتان دارد؟

وینچنزو نیبالی: «خوب این یک موفقیت ویژه و خاص است برای اینکه تعداد کمی به آن رسیده اند. قهرمانی در «ووئلتا» در اسپانیا، اولین قهرمانی بزرگم بود. بعد از آن روی مسابقات «جیرو» در ایتالیا تمرکز کردم چون برای یک ایتالیایی اهمیت زیادی دارد و در آن روی سکو رفتم. اینگونه بود که اندک اندک از پله های موفقیت بالا رفتم. روی نقاط ضعفم کار کردم و سال گذشته هم قهرمان این رقابتها شدم که برای من ارزش خیلی زیادی داشت. برای اینکه همیشه آرزوی قهرمانی در تور دوچرخه سواری «جیرو» را داشتم و تمام مسابقات آنرا از تلویزیون تماشا می کردم. قهرمانی رکابزنهای فوق العاده ای نظیر «اندوریان» و «پانتانی» را در این مسابقات دیده بودم. تماشاچیان علاقه خاصی به تور «جیرو» دارند. وقتی هم در سال 2012 بعنوان نفر سوم روی سکو رفتم با خودم گفتم چه کسی می داند شاید یک روز هم من قهرمان شدم. ولی می دانستم اصلا کار آسانی نیست و باید برای آن تلاش زیادی کرد. واقعا هم ساده نبود اما اکنون می توانم بگویم که از پسش برآمدم.»

یورونیوز: پاسخ شما به افرادی که دلیل قهرمانی شما را بیشتر کناره گیری ناخواسته «فروم» و «کونتادور» می دانند، چیست؟

وینچنزو نیبالی: «متاسفانه این طبیعت دوچرخه سواری است. پر است از افتادنها و چیزهای خوب و بد. این بخشی از بازی است. من تنها می توانم بگویم که من از ابتدا تا انتها قوی بودم. من مرحله «یورک» تا «شفیلد» انگلستان را بردم؛ بعد هم در «پلانش دِبِل فی» در آلپ و بعد هم در پیرینه اول شدم. می بینید که از ابتدا تا به آخر، عالی بودم و کارم را قطعا در سطح بسیار بالایی انجام دادم.»

یورونیوز: اگر به جدول رده بندی نگاه کنیم فاصله شما با بقیه رکابزنان خیلی زیاد بود.

وینچنزو نیبالی: «فکر می کنم دلیل این تفاوت بیشتر به خاطر این باشد که هدف اصلی ام را مبارزه با آلبرتو کونتادور و کریس فروم تعریف کرده بودم که در واقع رقبای اصلی من در تور دوچرخه سواری «دوفینه» هم بودند. می دانستم که برای غلبه بر این دو باید سخت تلاش کنم و سطح خود را بالا ببرم و در تور دو فرانس آماده آماده باشم. شاید اگر فروم و کونتادور تا پایان می ماندند، اختلاف اینقدر زیاد نمی شد. اما در رقابتهای سال گذشته «جیرو» هم اختلاف من با بقیه زیاد بود.»

یورونیوز: سطح انتظارات بالا بود. در طول فصل نتایج خوبی نگرفته بودید ولی تیم آستانه روی شما شرط بسته بود. صبر تیم داشت لبریز می شد اما شما مثل کسی بودید که آرام کار خودش را می کند. از کجا این قدر به آمادگی خود اطمینان داشتید؟

وینچنزو نیبالی: «طبیعی است. فصل گذشته خیلی خوب بودم، از ابتدا تا پایان. دو عنوان مهم هم بدست آوردم و این کار آسانی نبود. تقریبا در دو مسابقه مهم سال، روی سکو رفتم. بعد راهی مسابقات قهرمانی جهانی شدم. طبیعتا زمستان که شد کمی به خودم استراحت دادم. دخترم در فوریه بدنیا آمد و ترجیح دادم بیشتر با خانواده ام باشم. یک مقدار هم وزنم بالا رفت ولی اول ژوئیه، آماده و با انرژی کامل به اینجا رسیدم. فقط یک کمی آماده سازی زحمت بیشتری داشت.»

یورونیوز: حالا شما رکابزن پرطرفداری شده اید و طبیعتا پیشنهادات جالبی به شما خواهد شد. آیا تحت هر شرایطی تا سال 2016 که با آستانه قرارداد دارید، با پیراهن این تیم رکاب خواهید زد؟

وینچنزو نیبالی: «دو سال دیگر هنوز قرارداد دارم و با آنها هستم. آستانه تیمش را با اتکای به من بست. بنابراین تا سال 2016 با آنها خواهم ماند.»

یورونیوز: سال آینده هم برای قهرمانی در تور دو فرانس برنامه دارید؟ آیا می خواهید به همه ثابت کنید توانایی شکست فروم، کونتادور و کوینتانا و دیگران را دارید؟

وینچنزو نیبالی: «آرزوی من همیشه مسابقه دادن با آنها بوده است. قطعا باید برای سال آینده خودمان را خوب آماده کنیم. منظورم رقابتهای بزرگ است که برای من اهمیت بیشتری دارند. باید در بهترین شرایط باشیم. سال پیش هم چند بار با کونتادور و فروم روبرو شدم و موفق شدم بر آنها غلبه کنم. البته یک سال شما می برید و سال بعد، دیگری و این طبیعت ورزش است.»

الکساندر وینوکوروف، دارنده مدال المپیک 2012 ، هم اکنون مدیریت تیم دوچرخه سواری «آستانه» را برعهده دارد. به لطف حمایت های این مدیر؛ نیبالی هم قهرمان شد و هم شهرت و اعتبار تیم را دو چندان کرد. خبرنگار ما در بخش دوم این گفتگو، با او هم صحبت کرد.

یورونیوز: پس از کنار رفتن فروم و کونتادور باز هم فشار بالا بود و تیم آستانه آرام و قرار نداشت. وقتی لازم بود تیم ریسک کند، این کار را می کرد و از سقوط هم بیمی نداشت.

الکساندر وینوکوروف: «این بخشی از مسابقه است. ما در همه مراحل تمرکز خود را حفظ کردیم و پیشتازی را از دست ندادیم. برای هر کسی احتمال سانحه و تصادف وجود دارد و از این نظر برای فروم و کونتادور واقعا متاسفم ولی این قسمتی از بازی است. با اینحال فکر نمی کنم این بتواند از ارزش قهرمانی نیبالی کم کند. حتی اگر فروم و کونتادور تا پایان می ماندند هم بنظرم نیبالی می توانست آنها را شکست دهد. وینچنزو در همه مراحل، از جمله مراحل کوهستانی عالی بود او در چهار مرحله اول، شد و واقعا برای کشور ما نمایشی خیلی عالی ای داشت. تصویر کشور ما آنهم در برابر این همه رکابزن آماده، عالی شد؛ اینکه بتوانی پیراهن زرد را حفظ کنی.»

یورونیوز: اگر فروم و کونتادور می ماندند تاکتیک تیمی شما چه بود؟

الکساندر وینوکوروف: «تلاش ما این بود که همیشه رقابت کنیم و اختلافمان با سایر رکابزنان را افزایش دهیم. اگر اینگونه می شد می توانستیم در آن مرحله، قهرمان شویم. می خواستیم به هر زحمتی شده آخرین مرحله در کوههای پیرینه را از آن خودمان کنیم تا ثابت شود وینچنزو بهترین رکابزن مسابقات است. البته همه برای این کار تلاش می کردند و در هر صورت بهترین حالت ممکن را به نمایش می گذاشتند.»

یورونیوز: از بیرون که نگاه کنیم بنظر می رسد نیبالی به نوعی راه شما را در زمانیکه رکاب می زدید دنبال می کند. آیا تیم تاثیر کار شما را احساس می کرد؟

الکساندر وینوکوروف: «البته، آنها هم چنین احساسی داشتند ولی نیبالی، بعنوان یک قهرمان، از نظر ذهنی آمادگی رهبری کردن را داشت. استراتژی تیم، انگیزه دادن بود. می توان گفت که نیبالی تا حدودی راه من را می رفت. ولی خوب او نیبالیست. من هیچوقت قهرمان نشده ام و چنین تجربه ای ندارم. واقعیت این است که او با تیم ما به اینجا رسید و این زیباترین چیزی بود که می توانست اتفاق بیفتند.»